Ouma se Lewerkoekies – die Oostenrykse Variasie

Eben van Tonder, 5 April 2025

Table of Contents

Agtergrond

Soms gebeur dit onverwags. Jy ruik iets in die lug, of jy dink aan ’n smaak, en skielik sit jy weer aan die kombuistafel van jou kinderdae. So het dit gebeur, op ’n rustige lente-oggend in Oostenryk. Die sonnetjie het geskyn, die vensters was oop, en ek het skielik die smaak van my ma se lewerkoekies in my kop gehad – daardie geur van uie, knoffel en lewer wat die huis gevul het in ons dae in Suid-Afrika.

Ons het dit elke week geëet. Geen resep nie. Sy het net die lewer fyngekap, uie gesny, sout en swartpeper bygegooi – soms dalk ’n bietjie knoffel – en dan het sy dit in die pan gebak. Dit was altyd sag aan die binnekant, effens bros aan die buitekant. Ons het dit net so geëet – warm uit die pan. Ek onthou dit met ’n glimlag.

En toe besluit ek: vandag maak ek dit weer. Ek het begin meng – lewer, ui, ’n bietjie rooiwyn vir die geur, sout, peper. Net toe ek die mengsel wil bak, besef ek – ek het die eiers vergeet! Gelukkig was die winkel net om die hoek. Vyf minute later was ek terug, en toe kon die geur van my kinderjare weer in die kombuis inrol.

Hier’s die resep soos ek dit daardie dag gemaak het. Dis eenvoudig, maar vol herinnering.

Lewerkoekies – Herontdek in Oostenryk

Bestanddele:

500 g hoenderlewer, skoongemaak en baie fyn gekap
1 groot ui, baie fyn gekap of gerasper
2 knoffelhuisies, fyngedruk
2 eiers
½ teelepel sout
½ teelepel varsgemaalde swartpeper
3 eetlepels koekmeel
2 eetlepels rooiwyn
Bietjie olie of botter vir die pan

Metode:

Kap die lewer baie fyn of gebruik ’n voedselverwerker – moenie dit pap maak nie.
Meng dit met die ui, knoffel, sout, peper en rooiwyn.
Voeg die eiers by en roer goed.
Voeg die meel by en meng tot jy ’n sagte beslag het.
Laat rus vir 10 minute.

Verhit olie of botter in ’n pan en skep lepelsvol van die mengsel in. Druk effens plat.
Braai oor medium hitte tot goudbruin aan albei kante.
Sit voor warm uit die pan – net soos in die ou dae.

Deutsch: Leberlaibchen wie aus meiner Kindheit – wiederentdeckt in Österreich

Es war ein ganz gewöhnlicher Frühlingstag in Österreich. Die Sonne schien, die Fenster waren offen, und plötzlich kam eine Erinnerung: der Duft von Leber, Zwiebeln und Knoblauch – so wie es damals bei uns zu Hause in Südafrika war.

Meine Mutter hat jede Woche Leberkoekies gemacht. Ohne Rezept, einfach aus dem Kopf – mit Gefühl. Sie hat die Leber fein gehackt, Zwiebeln dazu, Salz, Pfeffer, etwas Knoblauch. Dann kam alles in die Pfanne. Wir Kinder haben gewartet, bis die ersten warmen Stücke fertig waren. Es war schlicht, aber voller Geschmack – und voller Zuhause.

In diesem Moment in Österreich habe ich beschlossen, es wieder zu machen. Ich habe alles vorbereitet – Leber, Zwiebel, ein Schuss Rotwein für das Aroma – doch dann fiel mir ein: Ich habe die Eier vergessen! Zum Glück war der Laden gleich um die Ecke. Fünf Minuten später war ich zurück, und das Brutzeln in der Pfanne begann.

Hier ist das Rezept, so wie ich es an diesem Tag gemacht habe – ganz einfach, aber voller Erinnerung.